Recuerdo muy muy en el fondo de mi cabeza que mi primer concierto fue Teresa Rabal. Debia tener unos 5 años y no me gustó nada. El segundo fue Emilio Aragón. Espantoso. Con Dire Straits en el Vicente Calderón a mis 12, nada volvió a ser igual, todo cambió. FLIPÉ. Ser canijo y descubrir la música.
Qué momento.
Nikon D3000
Distancia focal: 35mm
Diafragma: F/11
Velocidad de obturación: 1/160s
ISO 200
me gusta
ResponderEliminar:)
Gostei de passar pelo teu blog.
ResponderEliminarmoito obrigado Chapa!
ResponderEliminareu tamén gostei o teu blog!
( y gracias anónimo...)
ohh! la naturalidad con la que un niño vive la música, sin disfraz de moderno, sin modas, sin poses... ahí me rindo yo
ResponderEliminarspotify:track:4wWERK110EldadBf5ezxcX
ResponderEliminarAnonimusDJ
Ana, no podía haberlo expresado con mejores palabras. Yo también me rindo ante tu comentario.
ResponderEliminarAnonimus DJ, gracias por poner la música que faltaba!